Najnovije blog objave

zosim kaže:

BEKSTVO

Večernje nebo vedro po telu
dirkama prebiraju prsti GNOSSIENNES
SATIE mesec se kruni nečujno znam
pouzdano žena zaljubljena
u jutro beži uvežbane dan
izvodi etide


Zosim Popac

zosim kaže:

09.VI 1991. NEDELJA

Ljubav je žudnja za samoostvarenjem kroz drugu ličnost. Sve je davanje samo predznak uzimanja, čak i u najnesebičnoj ljubavi – majčinskoj.

17.VI PONEDELJAK

Eto, to je priča koja će često biti ponavljana pred znatiželjom drugih, iskrenim tonom i s ubeđenjem u autentičnost, da ću nakon nekog vremena i sam poverovati da se sve to drugačije nije ni moglo desiti.

18.XI UTORAK

01,10 h

ги читам стиховите,
твоите стихови, што ми ги остави
во кружниот ареал на недопирот.
во нив сѐ е кружно.
и насловот е кружен.
несопирливо кружен и блажен,
и страстен и мирисен ко желбата
за допир.
низ нив се слуша чекорење,
тивко, а силно ко билото.
во нив сум јас - некоја,
скаменета во зборот,
распојасана во

zosim kaže:

05.I 1991. SUBOTA

Navika - otupelost prvobitne svesti o utisku, unapred zaboravljanje ponavljanog doživljaja - jedini način opstajanja u "ludačkoj košulji društva".
Menjati navike - obogatiti življenje.


16.II SUBOTA

Pretežak sam za ženu, pretežak za sve žensko, čini mi se i za umetnost, čini mi se i za sebe sama.


07.III ČETVRTAK

02,20 h
Za svoj "razlog" (objašnjenje

Pod prozorima kanjižana i u pojasu oko grada raste ambrozija

Procenjuje se kako svaki deseti stanovnik Srbije boluje od alergije na ambroziju, pre nekoliko godina uvedene su mere kažnjavanja građana koji ne vode računa o svom okruženju ili o svom poljoprivrednom zemljištu na kojem raste ambrozija.
U pojasu oko ovog turističkog gradića (na mestu gde se planira izgradnja autobuske stanice) svega 150 metar od banje i stotinjak od centra, najveće je žarište ovog

ми доаѓа да напишам
песна без стихови.
без зборови,
без рими.
да ја избојам во бело
ко галебот охридски, та
гласно да заплаче над тагата моја,
гласно да запее за душава моја,
кога во денот свет
светлина требам,
и
реч блажена,
од
светоста твоја.
n.t.s. 21.07.2013 (15:15)

zosim kaže:

04.XII 1990. UTORAK

Veliki Ljigavac - može li se njemu pripisati "otmeno samoobuzdavanje: jer u suprotnom slučaju on bi hvalio samog sebe, što vređa dobar ukus".

Za uobličenje misli i osećanja koja su nas obuzela u doživljaja u pisanu rukotvoreniju, potrebna je distanca, suton i zalazak doživljenog, da bi se u jarkim, crvenonarandžastim odbljescima zalazećeg s ogledala nebeske ravnodušnosti, naslutilo njegovo rođenje.

ги ослободувам мислите
да течат,
да беснеат,
да урлаат
ко река калеша,
пенливо бела, за
во неа да се искапам
и снага одморам на
парчето ехо
од гласот
небиднински,
несудбински,
недаден ,
шепотен,
додека тежински стојам
во рамката на денот
светол,
---
а во мене си
ти.

n.t.s.

zosim kaže:

22.XI 1990. ČETVRTAK

More, za videla, na javi, izviru nenadano, odnekud iz perverzne čežnje za duševnim bolom, i ja osetim kako se mučne slike tragičnih, izmišljenih događanja u životima onih koje volim, preobražuju u jezovito strujanje nevidne sile lobanjom, što sve biva propraćeno ogavnom mučninom i potrebom da odmahujem i lupam glavom o zidove.

29.XI ČETVRTAK

01,45 h
Melanholija je opstajanje u stanju spoznanja, ili njegovo maglovito

Da li vam se ikada desio ovakav neverovatan slučaj, da ste neku stvar bacili bez mogućnosti da je ikada više vidite, a onda se ona pojavi tamo gde ste najmanje očekivali. Od viška predmeta u kući koje su bačene, bila je i ta vaza, unikat.
A onda, gle čuda, ona se pojavila u prljavoj, crnoj mašinskoj hali, na stolu jednog radnika. Bila sam zapanjena. Neko je tu vazu pokupio iz kontejnera i prodao na pijaci. Vaza je nastavila da živi svoj novi život. Tako je