Novi svetski poredak!

[Petar II]

NOVI SVJETSKI POREDAK (18)

KO JE SMEŠTAO RATOVE SRBIJI? (2)

ZAŠTO JE U HAGU UBIJEN SLOBODAN MILOŠEVIĆ?

ZA KOGA JE POSTAO OPASAN I ŠTA BI REKAO U ZAVRŠNOJ REČI SUDENJA?

Ivona Živković

Da li ima toliko naivnih u Srbiji koji se nikada nisu zapitali kako takav polupismen i zaostao albanski narod, gde još važi krvna osveta, može tako uspešno da lobira u Vašingtonu za svoju nezavisnost? Odakle im to znanje, veze? Odakle im novac? Zar su Srbi toliko glupi, pa to nisu umeli?

Nema nikakvog lobiranja u Vašingtonu. Postoji samo prevara i uzimanje para naivnima, jer neokonsi su diktirali i orkestrirali ko ce se boriti za "nezavisno Kosovo", ko za "unitarnu Bosnu", ko za "državu hrvatskog naroda", a ko treba da bude krivac za sve nesrece. Uloga krivca je, na žalost, pripala Srbiji.

Ako ima nešto zajednicko za Ahtisarija, Cernomirdina, Kušnera, Štajnera, Petersena, Eidea, Holbruka, Ešdauna i ostale lordove i emisare koji su sedeli na funkciji nekog balkanskog administratora ili posrednika, to je ljubav prama novcu, nepatriotizam i neograniceni cinizam.

Izvršni producenti u finansiranju ove globalne politicke predstave bili su Daglas Feit i Ricard Perle (obojica jedno vreme na visokim državnim funkcijama u Pentagonu), preko svoje advokatske kancelarije "Feit and Zell" osnovane u Izraelu, i sa predstavništvom i u Moskvi. Operacijama su rukovodili od 1987. do 2004. Oni su preko Bosanskog Odbrambenog Fonda i Rigs banke u Vašingtonu, gde je bio racun Fonda, prikupljali novac za "oslobodilacku borbu" Muslimana u Bosni i na Kosovu u velikom broju islamskih zemalja. Nekoliko stotina miliona dolara sakupljenih za "oslobodioce" od "Miloševiceve velike Srbije" išao je iz arapskih zemalja i sa dalekog istoka, preko Vašingtona na Balkan.

Ali, na tom putu velike svote novca su negde "iscurile". Tako je jedna nezavisna istraga FCEN-a otkrila da on odlazi na racune nekakve Al Kaide (za koju se tada prvi put culo) kao i Iranske Pasdarans Revolucionarne Garde.

Tako su placani mudžahedini, najamnicka vojska, koju su sacinjavali uglavnom siroti i ratni veterani iz Avganistana koji su dovoženi u Bosnu i na Kosovo da cine teške zulume nad srpskim civilima i izazivaju Srbe. Tako je perfidno izrežirana i Srebrenica. Znajuci da ce se Srbi osvetiti za izvršen brutalni pokolj nad srpskim stanovništvom, "mirovne snage" korumpirane medjunarodne zajednice sa oznakom UN, povukle su se i ostavile naoružane mudžahedine u "demilitarizovanoj zoni" sa velikim brojem civila, Muslimana. Mediji su onda sacekali osvetu Srba nad mudžahedinima i sve zlocine preveli kao "ubistva nedužnih civila" i pripisali ih "velikosrpskim genocidnim namerama". Tu je i silovanih, cak 50 000, muslimanskih žena. Perfidno, zar ne? I to je pravi prikriveni zlocinacki poduhvat protiv covecnosti koji je organizovala mocna neokonzervativna klika iz Vašingtona zloupotrebljavajuci, ne samo americku državu, vec i citavu NATO organizaciju uvlaceci u svoj paklemni plan sve zemlje clanice.

Danas se iz obaveštajnih krugova u Francuskoj, Pakistanu, ali i Turskoj vec stidljivo može cuti da nikakva Al Kaida zapravo ne postoji.

Ko onda u njeno ime organizuje teroristicke napade širom sveta? Ako ste inteligentni, citaoce, sami cete zakljuciti.

Miloševic je ocito od americkih patriota iz CIA i FBI dobio veliki broj dokumenata koji su ovu bandu mogli da raskrinkaju i to na pravom mestu, u Haškom sudu.

Javno prikazivanje ove paklene nameštaljke sa svim DOKAZIMA o njenim akterima i mreži delovanja bila je najverovatnije namera Slobodana Miloševica u njegovoj završnoj reci u Hagu. I to se moralo spreciti.
Za zločince iz neokonzervativnog klana, kako Republikance tako i Demokrate (Klintona, Buša, Olbrajt, Cejnija, Klarka, Holbruka, Heiga, Feita, Perlea itd.) koji su teško zloupotrebili svoje državne funkcije radeci i protiv interesa americkog naroda, na šta su bili po Ustavu obavezni, Miloševic je postao OPASNOST.

Dakle, nije bitno cime je ubijen, vec zašto i po cijem nalogu. Holandija je inace saveznica SAD (citaj neokonsa). Nemoral, opšta korupcija i teška hipokrizija danas su evidentni na svetskoj politickoj sceni.
Na sreću, sve je više informacija koje cure u americku i svetsku javnost preko Interneta, a zbog cega americki Kongres pod pritiskom i pretnjama nervnim gasom i lažnim uzbunama (februara ove godine) stalno mora da izglasava i produžava trajanje zakonima kojima se informacije prikrivaju, dokumenta klasifikuju, a mnogi pojedinci prisluškuju. FBI i CIA su bukvalno podeljene, a SAD u velikoj i politickoj i ekonomskoj krizi i strahu.

Nacionalni dug SAD je premašio odavno 8 triliona dolara. Neokonsi, zato na svaki nacin pokušavaju da izazovu globalni rat, opšti haos, nakon koga ce prevesti svet u Novi Svetski Poredak (globalno robovlasništvo bez nacionalnih vlada).

Da se istina zamagli, a pljačka nastavi i u Srbiji se danas pokušava rasplamsati, baš kao i u svetu, ideološki sukob i podela medju gradjanima. Isto se radi u Francuskoj i Nemackoj, Rusiji, Iraku, kao i medju Hrišcanima i Muslimanima širom sveta. Vodeci globalni mediji pod kontrolm istog korporativnog biznisa, baš kao i svi mediji u Srbiji, koji rade pod kontrolom istog glavnog i odgovornog urednika, to upravo cine. Upalite TV i pogledajte. I razmislite kome treba ta tenzija i nerviranje kome ste izloženi bez obzira koju politicku stranku podržavate. Srbiji ne treba.

Svet je danas nesumljivo u najvećoj krizi od početka Drugog svetskog rata, a otpori globalnim centrima moci sve su jaci. Za inteligentne ljude širom sveta, Slobodan Miloševic je bio hrabar i požrtvovani borac protiv ovog zla. Baš kao što su to bili Linkoln, gen. Džekson, Kenedi, kao što je to decenijama Fidel Kastro, Sadam Husein, a danas Lukašenko i najpopularniji Ugo Cavez iz Venecuele, koga CIA želi da ukloni po svaku cenu.

U Srbiji, medjutim, o ovome se malo zna, a njeni politicki neobrazovani celnici i korumpirane marionete na vlasti o Americi i "medjunarodnoj zajednici" sude na osnovu igranih filmova, globalnih kontrolisnih medija i placenih agenata od uticaja, koji im sede u kabinetima kao savetnici i ne skidaju se iz medija izigravajuci politicke analiticare. Potpuna neznalica, Boris Tadic agenciju neokonsa "RSLB" cak je i angažovao da rade na imidžu Srbije (iako su upravo i oni teško i sistematski kompromitovali Srbe), dok prikriveni, ali veoma obavešteni Koštunica srpsku vladu po svaku cenu održava, dok se zemlja ekonomski pljacka i uništava.

Odbijanjem da dostojanstveno sahrani Miloševica u Beogradu kao državnika sa svim pocastima, Srbija je sama sebe mazohisticki pljunula pred celim svetom.

[Petar II]

NOVI SVJETSKI POREDAK (19)

,,SRPSKI NAROD U KANDŽAMA JEVREJA,,

Preporučujem da pročitate sadržaj linka, može da se opiše jednom riječju
NEVJEROVATNO.

Nije preporučivo izvlačiti citate iz linka i postavljati na forum, zbog
bezbijednosti foruma.

Link:
http://www.dejanlucic.net/Lat/Srpski...reja__lat.html

[Petar II]

NOVI SVJETSKI POREDAK (20 )


SPISAK JEVREJA UMIJEŠANIH U RASPAD BIVŠE JUGOSLAVIJE ,
AGRESIJU NA SRBIJU 1999. GODINE , BOMBARDOVANJE REPUBLIKE SRPSKE I
ETNIČKO ČIŠĆENJE SRBA IZ HRVATSKE

GEORGE SOROS, SAD, Quantum, fond za ,, otvoreno društvo,,
LAWRENCE EAGLEBURGER , SAD, Bivši ambasador SAD u Jugoslaviji
HENRY KISSINGER, SAD, Bivši državni sekretar SAD
WARREN ZIMMERMAN, SAD, Bivši ambasador SAD u Jugoslaviji
MADLEINE ALBRIGHT, SAD, Bivši državni sekretar SAD
RICHARD HOLBROOKE, SAD, Izaslanik SAD za bivšu Jugoslaviju
ALFRED (AL) GORE, SAD, Potpredsjednik SAD
WILLIAM COHEN, SAD, Sekretar odbrane SAD
SAMUEL BERGER, SAD, Savjetnik za nacionalnu bezbijednost SAD
JAMES RUBIN, SAD, Potaparol Stejt Dipartmenta
YBIGNEW BRYEYINSKI, SAD, Bivši savjetnik za nacionalnu bezbij. SAD
ANTONY LAKE, SAD, Bivši glavni savjetnik za nacionalu bezbijednost SAD
WARREN CHRISTOPHER, SAD, Bivši državni sekretar SAD

PETER GALBRIGHT, SAD, Bivši ambasador SAD u BiH
ROBERT GELBARD, SAD, Izaslanik SAD za bivšu Jugoslaviju
JACKUES KLEIN, SAD, Upravnik UN za Sremsko-baranjsku oblast
JOHN KORNBLUM, SAD, Izaslanik SAD za bivšu Jugoslaviju
REGINALD BARTHOLOMEW, SAD, Izaslanik UN za bivšu Jugoslaviju
JOHN DEUTSCH, SAD, Bivši CIA direktor
RICHARD KAUZLARICH, SAD, Ambasador SAD u BiH
STUART EINSENSTAT, SAD, Bivši pomoćnik državnog sekretara za bezbij.
STEPHEN OXMAN, SAD, Bivši pomoćnik državnog sekretara za Evropu
RICHARD SCHIFER, SAD, Ambasador u Izraelu izaslanik za Jugoslaviju
IRA MAGAZINER, SAD, Bivši glavni savjetnik za bezbijednost SAD
MARAK GOULDING, SAD, Podsekretar OUN
JEFFRY SAX , SAD, Tvorac ekonomskog programa za Istočnu Evropu
MAURICE GOLDSTEEN, SAD, Institut za međunarodnu ekonomiju
ELIE WIESEL, SAD, Nobelovac, zahtijevao bombardovanje Srba
ROBERT FROWICK, SAD, Šef misije OEBS-a u BiH
TIM GOULDIMAN, SAD, Misija OEBS-a u Hrvatskoj
DAVID BORNSTEIN, SAD, Potparol SFOR-a u BiH
TOM LANTOS, SAD, Kongresmen, uvijek protiv Srba

PETER TARNOFF, SAD, Pomoćnik državnog sekretara za politička pitanja
KATTY MARTHON, SAD, Predsjednica organiazacije za slobodu medija
ROY GUTMAN, SAD, Novinar, dobitnik Pulicerove nagrade za laži o Srbima
DAVID KAPLAN, SAD, Dopisnik TV mreže ABC iz BiH
LARRY KING, SAD, Čuveni CNN voditelj
WOLFF BLITZER, SAD, Izvještač CNN-a
PETER USTINOV, SAD, Poznati glumac, rekao ,,Srbi su retardirani,,
STEVEN SPIELBERG, SAD, Poznati reditelj i Srbomrzitelj
WESLEY KANNE CLARK, SAD, NATO general i ratni zločinac
MALCOM RIFKIND, Britanija , Bivši ministar odbrane Britanije
GERALD KAUFMAN, Britanija, Član Blerove Laburističke partije
NIGEL LAWSON, Britanija, Bivši ministar finansija
DAVID HUNT, Britanija, Komisija za borbu protiv antisemitizma
SIR LEON BRITTEN, Britanija, Predsjednik GATT komisije
SIR ALFRED SHERMAN, Britanija, Bivši savjetnik Margaret Tačer
PETER MENDELSOHN, Britanija, Blerov suradnik, ministar trgovine
DAVID HANNEY, Britanija, Britanski ambasador u OUN
NORA BELOFF, Britanija, Dopisnik Observera
MAURICE SAATCHI, Britanija, Organizator studentskog protesta BG97

CARLOS WESTERNDORP, Španija, Predst. međunarodne zajednice u BiH
JORGE SAMPAIO, Portugal, Predsjednik Porugalije
RICHARD GOLDSTONE , J. Afrika, Bivši predsjednik Haškog tribunala
BRONISLAV GEREMEK, Poljska, Administrator OEBS-a
GIANI DE MICHELLIS, Italija, Bivši ministar spoljnih poslova Italije
RUPERT MURDOCH, Australija, Medijski magnat
JAMES WOLFENSON, Australija, Predsjednik Svjetske banke
EUGEN LANSKI, Češka, Potpredsjednik Češke Republike
HENRY WEINNANS, Holandija, Bivši ministar spoljnih poslova Holandije
PETRU ROMAN, Rumunija, Bivši Premijer Rumunije
GYORGY KONRAD, Mađarska, Predsjednik Svjetskog PEN kluba
EDGAR BROMFMAN, Kanada, Predsjednik Svjetskog Jevrejskog kongresa
SIMON WIESENTAL, Austrija, ,,lovac na naciste,,
TEDDY KOLEK, Izrael, Gradonačelnik Jerusalima, mrzitelj Srba
SIMONE WAIL, Francuska, Bivša predsjednica Evropskog Parlamenta

ROBERT BADINTEUR, Francuska, Predsj. čuvene ,,Badinterove komisije,,
BERNARD-HENRY LEVY, Francuska, Filozof, Predsj. grupe srbomrzitelja
ANDRE GLUCKSMAN, Francuska, Filozof, član Levijeve grupe srbomrzitelja
JACQUES DERIDA, Francuska, Filozof, član Levijeve grupe srbomrzitelja
ALAIN FINKELKRAUT, Francuska, Filozof, član Levijeve grupe srbomrztitelja
LORAIN FABIUS, Francuska, Bivši Premijer Francuske
TANSU CILER, Turska, Bivša Premijerka Turske
DANIJEL COHN-BENDIT, Francuska, Vođa studentskog protesta iz 1968.
GABY GLUMAN, Švedska, Predsjednica švedsakog PEN kluba
JACQUES ATALLY, Francuska, Predsj. Evropske banke za obnovu i razvoj
RICK SALUTIN, Kanada, Pisac, učesnik studentskog protesta 1997.
JOSEF “JOSHKA” FISHER, Njemačka, Ministar spoljnih poslova Njemačke
HELMUTH KOHL, Njemačka, Bivši Njemački Kancelar
FREIMUT DUWE, Njemačka, Izaslanik OEBS-a za slobodnu štampu
LUC LEVY, Francuska, Direktor Francuskog kulturnog centra u Beogradu
BERNARD KUSHNER, Francuska, Šef UNMIK-a , mrzitelj Srba
JACK LANG, Francuska, Bivši ministar kulture Francuske
LAYAR MOJSOV, Makedonija, Visoki funkcioner bivše Jugoslavije
MICHAEL FRIDMAN, Njemačka, Savjetnik bivšeg kancelara Kola
ISRAEL KELMAN, Austrija, Vlasnik 51% Dafiment banke
MARGARET KOCH, Švicarska, Predsjednica Švajcarske konfederacije
BORIS YELTSIN, Rusija, Bivši predsjednik Rusije
YEGOR GAIDAR, Rusija, Bivši premijer Rusije
ANDREY KOYIREV, Rusija, Bivši ministar spoljnih poslova Rusije
SERGEY KIRIENKO, Rusija, Bivši premijer Rusije(1998)

YEVGENI PRIMAKOV, Rusija, Bivši premijer Rusije (1999)
ALFRED KOCH, Rusija, Bivši zamjenik premijera do (1997)
ANTHOLY CHUBAIS, Rusija, Bivši Jelcinov savjetnik
GENADI BURBULIS, Rusija, Bivši ministar finansija kod (Gajdara)
VLADIMIR ZYRINOVSKY, Rusija, Vođa Liberalno-demokratske part. Rus.
GRIGORY YAVLINSKY, Rusija, Vođa bloka Jabloko (partija centra)
MICHAEL ZADORNOV, Rusija, Ministar finansija kod (Primakova)
SERGEI STEPASHIN, Rusija, Ministar unutrašnjih poslova
SERGEI LAVROV, Rusija, Ambasador Rusije u OUN
BORIS BEREZOVSKY, Rusija, Bilioner, medijski magnat
BORIS NIEMTSOV, Rusija, Bivši zamjenik premijera Kirijenka
ALEXANDER RUTSKOY, Rusija, Vođa pobune u ruskom parlamentu
PETER AVEN, Rusija, Bivši ministar spoljne trgovine
MIHAEL FRIDMAN, Rusija, Bankar, suvlasnik Alfa banke
VLADIMIR GUSINSKY, Rusija, Medij. magnat, predsj. Ruskog Jevr. Kongr.
MICHAEL HODOROVSKY, Rusija, Menatep banka
ALEXANDER SMOLENSKY, Rusija, Prestoničnaja banka
VITALY MALKIN, Rusija, Ruska kreditna banka
VLADIMIR YASIN, Rusija, Ministar ekonomije kod (Černomirdina)
ANTOLY SOBCHAK, Rusija, Gradonačelnik Sankt-Petersburga
YULLY VORONTSOV, Rusija, Bivši ambasador Rusije u OUN
YEFIM ZVIAGILSKY, Ukrajina, Bivši Premijer Ukrajine
SONJA LICHT, Jugoslavija, Predsjednica Soroš fonda za Jugoslaviju
CZESLAV MILOS, Češka, Nobelovac, tražio bombardovanje Srba
DAVID KALEFF, SAD, Savjetnik za javne odnose kod Milana Panića
LASLO SEKELY, Jugoslavija, Dopisnik mnogih Sorošovih izdanja
DRAGOSLAV AVRAMOVIĆ, Jugoslavija, Bivši guverner NBJ

[Petar II]

NOVI SVJETSKI POREDAK (21)

OPERACIJA ,,MOJSIJE,, (1)

MOSAD I JEVREJSKI LOBI NAKON PADA IZRAELA ODLUČILI DA NAŠA ZEMLJA POSTANE NOVA JEVREJSKA DRŽAVA

Na međunarodnoj diplomatskoj sceni pojavili su se planovi izmeštanja stanovništva i institucija države Izraela u slučaju da islamski teroristi pobede u ratu sa Amerikom.
Svetski analitičari tvrde da će u narednih pedeset godina Srbija postati idealno mesto za stvaranje nove jevrejske države. Najnovije političke, vojne i ekonomske inicijative govore u korist ove tvrdnje.

PAD IZRAELA

Samo nas jedna decenija deli od obeležavanja čitavog veka netrpeljivosti i sukoba između Arapa i Jevreja oko statusno najkontroverznije države na svetu - Izraela. Glavni grad Izraela, Jerusalim predstavlja istorijsku lokaciju koja je kolevka i sveto mesto islama, hrišćanstva i judeizma, tri najuticajnije svetske religije.

Jerusalim je posle dve hiljade godina ponovo postao glavni grad Izraela, ali tek posle "Sedmodnevnog rata", kada je okupiran u jevrejskoj kontraofanzivi protiv jordanskih snaga. U katastrofalnom porazu zemalja koje su vodile rat protiv Izraela, pored velikih gubitaka u ljudstvu i tehnici, neke su izgubile i delove teritorije, kao na primer Sirija koja je ostala bez Golanske visoravni. Uživajući podršku SAD, Izrael je još tada ignorisao zahteve UN za povraćaj teritorija gradeći na njima vojna utvrđenja i etnički čista jevrejska naselja.

Osim odnosa sa susedima, glavni problem ove "biblijske države" je pitanje palestinske nacije, arapskih starosedelaca. Tokom stvaranja Izraela, stotine hiljada Palestinaca bilo je proterano u okolne arapske države i izbegličke kampove. Izraelski zločini doveli su do oružanog otpora koji je predvodila Palestinska Oslobodilačka Organizacija (PLO) sa Jaserom Arafatom na čelu.
Iako je u najtežim trenucima svoje borbe PLO ponekad pribegavao i klasičnom terorizmu pri čemu su često stradali nevini (kao na rimskom aerodromu), Arafat je uz Če Gevaru postao jedan od glavnih simbola otpora i borbe za slobodu u dvadesetom veku.

Promena svetske političke scene nakon raspada Sovjetskog Saveza doprinela je da čak i arapske države uskrate podršku palestinskom otporu. Amerikanci su tražili priznavanje Izraela, a Arapi su zahtevali rešavanje palestinskog pitanja. Pod pritiscima sa obe strane kompromisno rešenje je nađeno u stvaranju palestinskih autonomnih oblasti u pojasu Gaze i Zapadne obale. Palestinska "Intifada" je prekinuta, a izraelska vojska se povukla. Iako se činilo da je rešenje na pomolu, mir nije dugo trajao.

Diplomatski nepromišljeni potez Jasera Arafata, koji je podržao Irak u Zalivskom ratu, dao je zeleno svetlo Izraelu da krene u konačni obračun sa palestinskom državom. Od tada Izrael otvoreno primenjuje etničko čišćenje, napada na civilna i izbeglička naselja, vrši atentate i otmice, upade i borbena dejstva na palestinskoj teritoriji. Ovi postupci izazvali su novi ciklus neviđenog nasilja i jačanje islamističkih palestinskih terorističkih grupa. Ponovni rat u Palestini iskorišćen je kao glavni argument u borbi islamskih terorista protiv zapadnog sveta, od Hamasa i Hezbolaha do Al Kaide i Gama Islamie.

Amerika i Izrael vode "globalni rat protiv terorizma", zapravo protiv navedenih terorističkih organizacija, ali njegov ishod je neizvestan. Zato je napravljen plan "Mojsije", za izmeštanje stanovništva i institucija Izraela u slučaju pobede islamskog terorizma u ratu sa Amerikom.

ANTISEMITIZAM I SRBIJA

U vreme hladnog rata svet je i po pitanju Izraela zauzimao suprotne stavove. Naša zemlja, predvodnica "treće strane" sveta u vidu Pokreta nesvrstanih zemalja, zastupala je stav da je "Izrael veštačka tvorevina stvorena voljom velikih sila primenom sile i nepravde", što joj je omogućilo važnu diplomatsku i ekonomsku ulogu na Bliskom istoku. Bezbrojni poslovni aranžmani, koncesije na naftna polja, izvoz stručnjaka, tehnologije, ali i vojne opreme i naoružanja govorili su u prilog profitabilnom stavu nepriznavanja Izraela.

Osim što je sarađivala sa arapskim državama, SFRJ je pružala diplomatsku, vojnu i logističku pomoć PLO i Jaseru Arafatu. Vojnička i obaveštajna obuka palestinskih boraca za slobodu sprovođena je u kampovima za obuku na teritoriji Jugoslavije, ali i arapskih zemalja. Vrhunac ove saradnje bio je kada je SFRJ primila ranjene borce PLO posle izraelske agresije i okupacije Libana. Scene ranjenika koji mašu našim zastavama i nose Titove slike dok ih iznose iz aviona izazvale su nepodeljene simpatije za borbu PLO sve do današnjih dana.

Ipak, vremena su se promenila. Sa nestankom SSSR-a i početkom raspada SFRJ i naše državno rukovodstvo je priznalo postojanje države Izrael sledeći primer arapskih država. Prekinuta je svaka pomoć PLO, jedino je zadržana neformalna ambasada palestinske samouprave u Beogradu.

Važno je napomenuti da za sve vreme dok je zvanična politika SFRJ bila na strani PLO i arapskog sveta, u Jugoslaviji nije bilo antisemitizma.

Na našim prostorima Jevreji žive više od 400 godina, još od proterivanja iz Španije i Portugala u XIV veku. Veliki broj Jevreja našao je utočište u okrilju tada najžešćeg protivnika Španije - Turske. Jevreji su tada u velikom broju došli i u Srbiju, Bosnu i Makedoniju.

Jevreji su tokom četiri veka bili ravnopravni učesnici u životu srpske države. Neki od velikih predstavnika srpske kulture i inteligencije bili su upravo Jevreji. Književnici Oskar Davičo, Danilo Kiš, Aleksandar Tišma, slikari Oskar Herman, Leon Koen, Ivo Rajn, ali i naučnici kao što su Gavro Švarc, Lavoslav Šik, Zvonimir Rihman, Mirko Brejer i drugi.

Do početka Drugog svetskog rata u Kraljevini Jugoslaviji živelo je preko 60.000 Jevreja, ali nacistički teror preživelo je svega 15.000.

Između 1948. i 1952. godine 8.000 domaćih Jevreja preselilo se u Izrael. Prema popisu iz 1991. godine, u SR Jugoslaviji je ostalo oko 3.000 Jevreja. U Vojvodini je registrovano 513 Jevreja, što čini 0,02% ukupnog broja stanovnika. Samo u Novom Sadu živi nešto više od 100 pripadnika ove nacije.

DAVID PROTIV GOLIJATA

Ideja o izmeštanju stanovništva i institucija u slučaju sloma jevrejske države datira još od prvog arapsko-izraelskog rata. U vreme hladnog rata Izrael je bio svestan da je njegov opstanak vezan za sudbinu Amerike i Britanije. Bez američke podrške, Izrael bi nestao i pored velikih gubitaka ujedinjene arapske vojske. Izraelsko rukovodstvo je bilo u dilemi na koji način da odbrani posle toliko godina ponovo uspostavljenu državu.

Operacija "David" šifrovano je ime za prvu soluciju odbrane Izraela. Naziv operacije je preuzet iz starozavetnog predanja - David je trebalo da simbolizuje Izrael u borbi protiv Golijata koji je predstavljao arapski svet i SSSR. Operacija "David" je predstavljala klasičnu odbranu granica i teritorija, i to po svaku cenu. U tu svrhu od Amerike je bila zatražena tehnologija za proizvodnju atomskog oružja. Pošto SAD nije bila najsigurnija u jevrejsku hladnokrvnost, ova tehnologija je u Izrael došla tek sedamdesetih godina. Posle dve ratne pobede Amerikanci su procenili da su Jevreji dovoljno zreli da vladaju situacijom u slučaju trećeg arapsko-izraelskog rata.

Želeći da se pri odbrani zemlje maksimalno osloni na sopstvene izvore u slučaju poraza SAD, Izrael je razvijao i sopstvenu vojnu industriju. Izraelska vojna industrija - IMI je razvila proizvodnju svih vidova naoružanja, od klasičnih do najmodernijih borbenih sistema. Iako ne priznaje da poseduje nuklearno oružje, Izrael je više puta pretio upotrebom ovog oružja u slučaju novog napada na njihovu zemlju.

Operacija "Mojsije" predstavlja drugu opciju izmeštanja stanovništva Izraela. Jasna je asocijacija na priču iz Starog zaveta u kojoj je Mojsije izveo izrailjski narod iz Egipta otvorivši prolaz kroz Crveno more vodeći ga ka obećanoj zemlji.
Ovom planu nije išlo u prilog to što bi poraz SAD značio i nestanak Zapadne Evrope, a upravo to su bile alternativne destinacije novog Izraela. U Africi su se u to vreme stvarale nove nezavisne države, Južna Amerika se tresla od kubanske revolucije, Azija i Australija su osećale pretnju Crvene Kine koja bi u jurišu počistila marionetske režime, tako da ni tamo ne bi bilo mesta za zidanje novog Jerusalima.

[Petar II]

NOVI SVJETSKI POREDAK (22)

OPERACIJA ,,MOJSIJE,, (2)

MOSAD I JEVREJSKI LOBI NAKON PADA IZRAELA ODLUČILI DA NAŠA ZEMLJA POSTANE NOVA JEVREJSKA DRŽAVA

BEG U EVROPU

Sa prestankom pretnje nuklearnog rata i usvajanjem nove globalne strategije SAD operacija "Mojsije" je izbila u prvi plan. Pošto su bili upoznati sa planom SAD koje su u narednih trideset godina želele da prisvoje 80% svetskih rezervi nafte, okupacijom Sirije, Libije, Iraka, Irana..., Izraelci su prognozirali jačanje islamskog terorizma i sukob civilizacija globalnih razmera.

Za razliku od scenarija iz vremena hladnog rata, u ovom slučaju čovečanstvo ne bi u celosti palo pod vlast jedne opcije već bi se u novoj podeli sveta našlo više odvojenih i međusobno izolovanih celina. Analitička služba Mosada (izraelska kontraobaveštajna služba) trebalo je da izradi detaljnu analizu za odabir nove zemlje pri čemu su se morali uzeti u obzir sledeći zahtevi:

- buduća teritorija Izraela mora biti država u čijoj prošlosti nije bilo antisemitizma, tj. da u njoj ne deluju jači antisemitistički pokreti i partije;
- to ne sme biti nacionalna već pre svega multikulturalna građanska država;
- većinsko stanovništvo ne sme biti islamske veroispovesti;
- teritorija države mora biti kompaktna celina sa definisanim granicama;
- poželjno je članstvo u političkim i vojnim evroatlantskim organizacijama;
- država mora da ima izlaz na značajnije more i osnovnu infrastrukturu;
- broj stanovnika ne bi trebalo da bude veći od 10 miliona;
- ekonomski sistem mora biti otvorena kapitalistička privreda sa velikim procentom stranog kapitala;
- pre početka evakuacije, izraelska država i njeni građani treba da poseduju 25% privrede i zemljišta odabrane zemlje.

Izbor je sužen na evropski kontinent i Rusku Federaciju, jer su Afrika i Azija po mišljenju Mosada trajno nestabilna područja gde velike sile ne bi tolerisale stvaranje novih država. Sa druge strane, severnoameričke države i Australija bi u slučaju poraza zapale u ekonomsku i političku krizu, a otpale su i zemlje Južne Amerike, zbog revolucionarnih previranja i građanskih i lokalnih sukoba.

Zbog veličine Ruske Federacije i nenaseljenosti pojedinih oblasti, razmišljalo se o ponudi za otkup teritorija. Tada je na vlasti bio Boris Jeljcin, koji bi za određenu sumu i pod jačim pritiskom pristao na takvu ponudu. Ipak, Jevreji su odustali od ove ponude pošto je u Rusiji antisemitizam endemski - bilo ga je i pod carevima i pod komunistima. U takvim uslovima bili bi verovatniji novi sukobi, nikako novi Izrael.

Kao i Rusija, i Evropa je imala antisemitističku prošlost. Od Španije u XIV veku pa do Nemačke i njenih saveznika u Drugom svetskom ratu, gotovo sve države Zapadne i Istočne Evrope u svojoj istoriji imaju makar po jedan veliki progon Jevreja. Osim toga, evropske države su u većini slučajeva države sa nacionalnim predznakom, te bi stvaranje suverenih jevrejskih entiteta dovelo do novih sukoba i konačnog kraja puta za Mojsijevo pleme.

SRBIJA - POSLEDNJE UTOČIŠTE

Sa nastajanjem novih država u Evropi, pojavila se ideja o uticanju na aktuelna dešavanja na terenu u cilju promene granica i etničke strukture odabranih država, čime bi se u određenom vremenskom periodu ispunili navedeni zahtevi.

U detaljnoj analizi bivših republika SFRJ, Republika Srbija se pojavila kao kandidat koji bi uz eventualna doterivanja mogao da bude idealan izbor za novi Izrael.
Razlozi su sledeći:
- antisemitizam kod Srba neuporedivo je blaži nego u ostalim balkanskim zemljama;
- Srbija je po Ustavu, ali i po broju nacionalnih manjina, građanska a ne nacionalna država;
- većinsko stanovništvo je hrišćansko a islamski deo je izolovan, što je kasnijim dešavanjima i formalizovano u obliku okupacije Kosova i Metohije;
- Srbija je kompaktna, granice prema susedima datiraju još od Prvog svetskog rata, a granice sa otcepljenim republikama bile bi naknadno definisane što je i bio slučaj sa Dejtonskim sporazumom;
- i pre 5. oktobra u Srbiji je postojala tendencija da se krene u evroatlantske integracije a sa petooktobarskim prevratom se krenulo i u praktičnu realizaciju;
- izlaz na more čak i u slučaju raspada zajednice sa Crnom Gorom bio bi obezbeđen preko Grčke do Egejskog mora;
- Srbija je vremenom postala otvorena za strana ulaganja.
Poslednji uslov, koji je podrazumevao vlasništvo nad 25% nepokretnosti, svoju realizaciju dobio je dolaskom vlade "ekonomskih eksperata" na saveznom i republičkom nivou. Ljudi u tim vladama su zbog ekonomskog interesa ili pripadnosti određenim obaveštajnim službama bili spremni da učestvuju u ovom planu.

Činjenica koja je posebno odgovarala realizaciji izraelskog plana je bio katastrofalan natalitet većinskog naroda u Srbiji. Matematički je dokazano da će za pedeset godina Srbi u Srbiji postati manjina.

Takva šansa se nije smela propustiti. Jevrejsko rukovodstvo je u upražnjenom mestu videlo božije proviđenje. Tel Aviv je dao zeleno svetlo za početak realizacije operacije "Mojsije".
Početak mešanja Izraela u dešavanja na prostoru SFRJ poklapa se se dolaskom demokratske administracije Bila Klintona. Najistaknutiji učesnici američke politike prema Srbiji iz Klintonovog kabineta bili su upravo jevrejskog porekla. Da li je zaista slučajnost što su Jevreji Medlin Olbrajt, Ričard Holbruk, Džejms Rubin i Vesli Klark učestvovali u raspadu SFRJ i u zločinima nad Srbijom?
Osim medija koji su pod kontrolom jevrejskog kapitala, u ovu borbu su se uključili i poznati evropski intelektualci jevrejskog porekla predvodeći kampanju satanizacije Srbije.
IZMIŠLJANJE SRPSKOG ANTISEMITIZMA

U vremenskom periodu, između dva broja "Zone sumraka", Parlamentarna skupština Saveta Evrope u zvaničnom izveštaju, koji se odnosio na decembarske republičke izbore, ocenila je da su gotovo sve partije, koje su izborile mandate u Narodnoj skupštini Republike Srbije, nacionalističke i antisemitističke. Ovakva gruba, u celini gledano i neistinita, ocena političkog života u Srbiji, samo je još jedna u nizu činjenica koje potvrđuju postojanje plana "Mojsije". Analitičari koji su nam ukazali na postojanje ovoga plana ovaj i ostale napade na našu zemlju tumače na sledeći način: Institucionalno proglašavanje političke scene jedne države kao antisemitističke otvoreni je poziv za njenu političku i ekonomsku destabilizaciju i izolaciju. Država suočena sa takvom optužbom prisiljena je na "lov na veštice", to jest na prisilnu polarizaciju unutar svoje političke scene, izopštavajući iz javnog života pojedince, stranke i pokrete koji su obeleženi kao antisemiti. U našem slučaju to se odnosi na sve stranke koje se u svom programu zalažu za Srbiju kao nacionalnu državu srpskog naroda.

U ekonomskom smislu Srbija, kao kapitalistička zemlja koja u osnovi svoje ekonomske politike ima strani finansijski faktor, sada će biti označena kao zemlja nepovoljna za strano ulaganje. Ionako niske cene društvene i državne imovine, koja se prodaje pod sumnjivim okolnostima, od sada će biti još niže. Niske cene privrednih i prirodnih resursa jesu preduslov za ispunjavanje jednog od najvažnijih uslova koji su bili postavljeni pri izboru teritorije za novu državu, a to je posedovanje minimalnih 25% privrede i zemljišta odabrane zemlje od strane Izraelske države i građana Izraela.

U prestoničkim intelektualnim krugovima u ovoj oceni Saveta Evrope mnogi prepoznaju rukopis nevladine organizacije Helsinškog odbora za ljudska prava u Srbiji koji je prvi i izneo tezu o narastanju antisemitizma u Srbiji! Iako u svome nazivu sadrži i ime glavnog grada Finske, Helsinški odbor za ljudska prava jeste američka organizacija čije je finansiranje zapravo jedna od stavki u Američkom kongresu. Upravo uticaj američkih jevrejskih lobija u kongresu i senatu SAD kao i u presedničkoj administarciji Bila Klintona označio je početak realizacije plana "Mojsije" i primene Mosadove strategije "uticanja na aktuelna dešavanja na terenu u cilju promene granice i etničke strukture odabranih država."

"MOJSIJE" - MADE IN USA

Kada je prvi put bio biran za predsednika SAD 1992. godine, Bil Klinton je u predizbornoj kampanji američkom narodu obećao da će sastav njegove administracije "preslikati" lice Amerike. Ovim rečima Klinton je imao nameru da pridobije podršku manjinskih zajednica u SAD. Kao što se kasnije ispostavilo, ovo obećanje američkog predsednika bila je najobičnija laž kojoj je i inače sklon. Odmah po dolasku u Belu kuću Jevreji, kojih ima samo 2,9 % od ukupnog američkog stanovništva, u Klintonovoj administraciju su zauzeli neverovatnih 56%. Tokom svoje vladavine Klinton je bio oslonjen na podršku jevrejskog lobija, a ova podrška nije izostala ni u vreme zločinačke agresije NATO-a na SR Jugoslaviju.

16. maja 1999. godine Bil Klinton je bio počasni gost na donatorskoj večeri Demokratske stranke u organizaciji Jevrejske zajednice San Dijega. U prigodnom govoru predsednik je istakao kako mu je teško kada uporedi raskoš ovakve vrste zabava i stradanja Albanaca na Kosovu. Gromoglasan aplauz uglednih Jevreja začuo se posle izgovorene rečenice: "Uvek bih radije objasnio zašto Amerika bombarduje Srbiju nego zašto to ne čini." Istog dana, po treći put, bombardovan je manastir u Gornjem Nerodimlju, manastir Svetih arhanđela Mihajla i Gavrila u Gornjem Nerodimlju iz 14. veka u kojem je umro srpski kralj Milutin.

Upravo najistaknutiji predstavnici jevrejskog lobija imali su zastrašujući uticaj na kreiranje politike SAD prema Srbiji i srpskom narodu u bivšim republikama SFRJ. Pored svima dobro poznatih Jevreja, kao što su Medlin Olbrajt, Ričard Holbruk, Džejms Rubin, Vesli Klark, i mnogi drugi istaknuti američki političari jevrejskog porekla značajno su uticali na živote građana naše zemlje. Tu su, između ostalih, kongresmen SAD Tom Lantos, koji je u Peći 1989. godine na sastanku sa Ibrahimom Rugovom obećao američku podršku u borbi Albanaca za nezavisnost; Roj Gutman, novinar "Njuzdeja" koji je 1993. godine bio dobitnik Pulicerove nagrade za priču o srpskim logorima smrti u Bosni; Piter Galbrajt koji je na hrvatskom tenku ušao u Knin da bi u kasnijim izjavama tvrdio kako su Srbi sami terali svoje sunarodnike da beže; senator Levin koji je prvi 1998. godine podržao rezoluciju kojom se tražilo uvođenje sankcija Srbiji, a godinu dana kasnije on je posetio Kosovo gde je bio svečano dočekan od strane vođstva OVK; senator Spekter koji je u ime senata SAD potpisao rezoluciju kojom su odobreni avionski i raketni napadi protiv SR Jugoslavije.

Prostor predviđen za razotkrivanje operacije "Mojsije" suviše je mali da bi se pomenuli baš svi istaknuti američki Jevreji koji su radili protiv Srbije i srpskog naroda. Ali među njima zaista ima mnogo poznatih imena - ambasador Voren Cimerman, general Žak Klajn, diplomata Karl Vestendorp, ministar odbrane SAD Vilijam Koen, direktor CIA Džordž Tenet.

[Petar II]

NOVI SVJETSKI POREDAK (23)

OPERACIJA ,,MOJSIJE,, (3)

MOSAD I JEVREJSKI LOBI NAKON PADA IZRAELA ODLUČILI DA NAŠA ZEMLJA POSTANE NOVA JEVREJSKA DRŽAVA

NOBELOVCI I OLIGARSI

Iako su se u operaciji "Mojsije" posebno isticali američki Jevreji ne treba zaboraviti ni njihove evropske sunarodnike. Eli Vizel, dobitnik Nobelove nagrade za mir, posetio je Srbiju da bi na licu mesta čuo i video istinu o zločinima nad srpskim narodom. Posle gotovo dve nedelje provedene u Srbiji, Vizel se po povratku u Francusku javio sa arsenalom optužbi na račun Srbije i njenog naroda. Prilikom njegovog boravka ostala je upamćena Vizelova ravnodušnost na svedočenje dečaka iz Gospića kome su ustaše pred očima zaklali oca i majku. Da li je slučajnost što su i druga dva najistaknutija evropska srbomrsca bili Jevreji - desničarski filozof i publicista Anri Bernard Levi i ozloglašeni kosovski administrator Bernard Kušner.

Posebno mesto u aleji jevrejskih "velikana", koji su dali svoj doprinos krizi na tlu bivše SFRJ i uticaja na unutrašnju političku i medijsku situaciju u Srbiji, pripada američkom Jevrejinu mađarskog porekla Džoržu Sorošu. Njegova organizacija Fond za humano i otvoreno društvo još uvek deluje u našoj zemlji. Upravo je on - zajedno sa ruskim jevrejskim oligarsima, Borisom Berezovskim i Mihajlom Khordohovskim - za vreme vlasti Borisa Jeljcina trebalo da bude nosilac projekta otkupa teritorija u Rusiji potrebnih za stvaranje novog Izraela. Sličnu ponudu Soroš je prošle godine izneo i Srbiji predlažući joj prodaju Kosova i Metohije.

Svi navedeni ugledni evropski i američki Jevreji dali su svoj doprinos realizaciji plana "Mojsije". Njihove odluke i napori bili su samo deo aktivnosti u Mosadovoj strategiji "uticanja na aktuelna dešavanja na terenu u cilju promene granice i etničke strukture odabrane države". Drugi deo plana trebalo je da bude izveden na licu mesta uz pomoć ljudi iz Srbije. Zdušno podržavajući pojedine opozicione političke partije tog vremena, jevrejski lobisti su pripremali svoje pulene koji su planirani da u budućnosti preuzmu vlast u Srbiji.

Petooktobarskim prevratom i dolaskom koalicije DOS na vlast konačno je "krunisan" dugogodišnji rad obaveštajnih službi SAD i Izraela. Na vlast u Srbiji konačno su došli ljudi koji su bili spremni ali i od ranije upućeni u planove izmeštanja stanovništva i institucija države Izraela na tlo Srbije.

OD PROSVETE DO PRIVREDE

Glavni nosioci te politke bile su nevladine organizacije čija je uloga bila nadgledanje, usmeravanje i koordnicija zakonskih i drugih projekata čijim se donošenjem i sprovođenjem Srbija pripremala za buduću jevrejsku kolonizaciju. Pod njihovima ali i stranim pritiskom učinjeni su sledeći koraci:

- Srbija je proglasila aboliciju za hiljade osuđenih albanskih terorista
- Blokadom u radu na novom Ustavu, Srbija je i dalje jedina građanska država u Evropi čiji većinski narod nema pravo na svoju nacionalnu državu
- Rasformirana je SR Jugoslavija sa osnovnim ciljem cepanja jedinstvene teritorije na kojoj živi srpski narod
- Pokrenuta je ustavna inicijativa o regionalizaciji Srbije rasparčavajući je na 6 autonomnih pokrajna
- U postojećoj pokrajni Vojvodini izneti su predlozi za dvodomnu pokrajnsku skupštinu u kojoj bi Srbi bili neproporcionalno zastupljeni i Ustav Vojvodine po kojem bi Srbi bili samo njeni građani dok bi manjine imale svoj nacionalni suverenitet i identitet
- U školskim udžbenicima pojavila se falsifikovana istorija u kojoj se NATO agresija zvala "akcija" a koja je opravdana "srpskom tvrdoglavošću"
- Ministarstvo prosvete je predložilo ukidanje predmeta srpski jezik i uvođenje govornog jezika
- Aktivno se radilo na razbijanju Srpske pravoslavne crkve, ona je bila prisiljena na priznavanje rimskog pape istovremeno dajući podršku sveštenicima koji su zagovarali "novi ekumenizam".

Iz perioda borbe protiv Miloševića jedna nevladina organizacija po mnogo čemu se razlikovala od drugih. Po svome imidžu, ustrojstvu i delovanju ona je više ličila na paravojnu formaciju nego na građansku inicijativu. Visoki funkcioner ovog "narodnog pokreta" jevrejskog porekla bio je glavna ličnost za saradnju sa strukturama SAD i distribuciju novčane pomoći dobijene od Američkog kongresa. Uostalom, teško je poverovati da je sličnost logoa militantne Jevrejske odbrambene lige sa sedištem u SAD i logoa našeg "spontanog narodnog pokreta" slučajna. Domaći logo se, inače sa zapanjujućom pravilnošću, pojavljuje na mestima gde je ugrožen američki nacionalni interes. Mogao se uočiti u Venecueli prilikom pokušaja svrgavanja predsednika Huga Čaveza i u Gruziji kada je naš petooktobarski scenario "prepisan" do detalja.

Priča o operaciji "Mojsije" ne bi bila kompletna ako se ne bi spomenulo izručenje građana Srbije Haškom tribunalu. Optužnicu za zločine na Kosovu, po kojoj je isporučeno bivše državno i vojno rukovodstvo, podigla je tužilac Luis Arbur, kanadska Jevrejka, koja je na tom položaju zamenila Jevrejina Ričarda Goldstona. Trenutno predsedavajući sudija Haškog tribunala takođe je američki Jevrejin Teodor Meron.

Istovremano sa zakonodavnom delatnošću država se i u ekonomskom pogledu potpuno predala ulagačima iz Izraela. Realizujući uslov o posedovanju minimalnih 25% privrede i zemljišta, od strane izraelske države i građana Izraela pre početka kolonizacije, izraelski biznismeni i firme preplavile su Srbiju.

Jedan od najznačajnijih izraelskih privrednika Josi Maiman, predsednik grupe "Merhav", bio se sastao sa pokojnim predsednikom Vlade Srbije, kao i sa ministrima finansija i poljoprivrede. Simptomatično je da je tadašnji ministar za poljoprivredu Dragan Veselinov, i pre nego što je postao ministar, putovao u Izrael gde je samoinicijativno razgovarao o mogućnostima kupovine izraelskih sistema za navodnjavanje u vrednosti od 400 milona dolara. Izraelci su tom prilikom iskazali interesovanje za privatizaciju mreže kanala DTD kao strateški važnog sistema čijim bi posedovanjem kontrolisala gotovo celokupna proizvodnja hrane u Srbiji.

U svetlu "vojvođanskog projekta" postavlja se pitanje zbog čega bi Vlada Republike Srbije finansirala navodnjavanje zemljišta kada je u svom programu najavila privatizaciju i prodaju poljoprivrednih kombinata strancima koji u posedu imaju već većinu obradivog zemljišta u Vojvodini.

U izraelskim krugovima postoji interes i za druge oblasti, pre svega za oblast nekretnina, prehrambenu industriju i telekomunikacije. Kompanija "Astrum" je kupila nekoliko hektara preko puta Kalemegdana. Firma "Europort", u saradnji sa američkim "Kolijersom", kupuje komplekse zemljišta u blizini aerodroma "Surčin". Kompanija "Levinstajn" i Saul Loten kupili su zemlju na teritoriji Novog Beograda. Firma "Kardan" i "Englel" zainteresovane su za kupovinu nekoliko značajnih nekretnina u Beogradu. Najveći izraelski koncern za kafu, čokoladu i slatkiše "Elit" uložio je 15 miliona evra u kupovinu kompanije "Doncafe". Kompanija "Avital" na jugu Srbije kupila je fabriku čokolade.

IZRAELIZACIJA SRPSKE VOJSKE

Interesantno je da je ministar koji je najčešće posećivao Izrael upravo ministar odbrane Srbije i Crne Gore Boris Tadić. O njegovoj najznačajnijoj trodnevnoj poseti Izraelu malo se zna. Pored susreta sa vojnim i privrednim zvaničnicima Tadić se sastao i sa predstavnicima izraelske vlasti, ali i opozicije. Ovakvo nesvakidašnje zbližavanje sa celokupnim političkim vrhom Izraela analitičari uzimaju kao potvrdu da je operacije "Mojsije" nacionalni projekat prioritetne važnosti koji ujedinjuje sve relevantne političke i ekonomske faktore Izraela.

Tih dana vojni ministar iznosio je izjave o strateškoj saradnji Srbije i Izraela. Pitanje odabira vojnotehničkog partnera strateško je pitanje od nacionalne važnosti jer se tiče nacionalne strateške odbrane. U vezi sa ovim morala bi da se izjasni Skupština Srbije i Crne Gore jer ono za sobom povlači i nesagledive posledice u političkom, bezbednosnom ali i istorijskom smislu.

Ovaj odabir, naravno, u ratu protiv terorizma stavlja Srbiju na stranu Amerike. Posledice takve odlluke biće vidne u budućim terorističkim napadima na našu zemlju. Ovi i slični ataci biće logičan ishod bliske saradnje Srbije sa vojnim i obaveštajnim službama Amerike i Izraela.

Dokaz o "izraelizaciji" srpske vojske ugledni vojni analitičari nalaze u inicijativi da obuku domaće obaveštajne službe vrši izraelski Mosad, ali i u prisutnosti izraelskih oficira u ministarstvu odbrane u svojstvu specijalnih savetnika i posmatrača.

Još jedan vid vojnotehničke saradnje, koju je Tadić gromoglasno najavio, jeste nabavka opreme i naoružanja iz Izraela. Nelogičnosti koje proizilaze iz spiska lepih želja vojnog ministra mogu da se tumače samo na dva načina: ili je u pitanju svesno učestvovanje u operaciji "Mojsije" ili je na delu prosta korupcija u vidu novčane provizije. U svakom slučaju, Tadić je samoinicijativno iskazao interesovanje za, pre svega, pešadijsko naoružanje. Ako se izuzme mogućnost kupovine ili proizvodnje izraelske puške "galil", koja je zapravo kopija "kalašnjikova", kao jedina mogućnost ostaje uvoz "tavora". Proizvodnja puške "tavor" u Srbiji ne dolazi u obzir jer Izrael proizvodnju pokušava da premesti u SAD, kako bi se izvršilo buduće preoružavanja armije SAD po povlačenju puške "M-16". Uvoz "tavor" pušaka u Srbiju predstavlja i pitanje finansijske opravdanosti. Cena domaće puške "M-21", koja je u skladu sa NATO standardima, daleko je ispod cene "tavora" koja iznosi 3.500 dolara.

Posebno interesovanje vlada i kada je u pitanju nabavka bespilotnih letelica iz Izraela. Analitičari ovu nabavku tumače kao pripremu za učestvovanje u budućim američkim ratovima. Ministar Tadić se i javno odrekao nasilnih metoda koje su korišćene u 19. veku i upotrebe vojske na Kosovu, te se sa pravom postavlja pitanje protivnika i prostora na kojem će one biti korišćene. Ne sporeći kvalitet izraelskih letelica neophodno je istaći da su one, pre svega, sofisticirana špijunska oprema. Da li će one biti korišćena u špijunaži susednih država ostaje da se vidi.

Kao krunski dokaz o "izraelizaciji" srpske vojske vojni stručnjaci ističu modernizaciju sovjetskih lovaca "MiG-21" i "MiG-29", ali i helikoptera "MiL-8" u Izraelu. Iako u Rusiji i Ukrajni postoje mnogo uspešniji i jeftiniji programi modernizacije, koji su u skladu sa NATO standardima, Tadić se samovoljno odlučio na skuplju ali i lošiju varijantu. Model uspešne i jeftine modernizacije lovca "MiG-21" postoji u ruskom programu "MiG-21/93". Ovim programom Indija je modernizovala 150 svojih "migova" i na taj način uštedela za nabavku nove eskadrile lovaca "MiG 29".

I Boris Tadić i Bil Klinton, veliki prijatelji Izraelaca, pored pripadnosti strankama sa istim imenom, dele pacifističku levičarsku mladost, ali i desničarsku ratobornu "starost" koja se javi kad su na vlasti. Povodeći se primerom svog američkog kolege, koji je izjavio da je spreman "da uzme oružje u ruke, da se bori i pogine za odbranu Izraela", Boris Tadić je odlučio da Srbiju stavi u pogon američko-izraelske vojne mašinerije, zauzevši tako značajno mesto u budućoj jevrejskoj kolonizaciji Srbije.

Da li je ostatak Srbije isto tako spreman da pristane na plan nestanka Srbije i stvaranje novog Izraela na tlu naše zemlje možda će se najbolje videti onoga dana kada nam se sledbenici Osame Bin Ladena budu obratili u svom prepoznatljivom maniru.

[Invisibleman]

you are punk'd!!!