Kovačica

[ZOE]

Geografski položaj:

Selo Kovačica je smešteno u jugozapadnom delu Banata, u dodirnoj zoni južnobanatske lesne zaravni i lesne terase.

Zapadno od ovog mesta na udaljenosti od 13 km protiče reka Tamiš. U saobraćajnom pogledu Kovačica ima povoljan položaj. Železničkom prugom je povezana sa Pančevom i Zrenjaninom, a asfaltnim putem sa ostalim mestima opštine i važnim gradskim centrima.

Istorijat:

Prvo naselje pod imenom Kovačica pominje se 1751. kada nakon rasformiranja Potiskopomoriške vojne granice brojni srpski graničari sa svojim porodicama naseljavaju ovo mesto.

Formiranjem Nemačkobanske vojne granice od 1767. godine Kovačica dobija mađarsko ime Antalfalva (Antalovo selo).

Novo razdoblje u razvoju Kovačice nastaje na samom pocetku XIX veka kada je naseljavaju Slovaci. Prve slovačke porodice doseljavaju se u Banat 1784. godine. Njihove najveće naseobine bile su sadašnja naselja Aradac i Ečka. Saznavši za povoljnije uslove života u Vojnoj granici, veći broj slovačkih porodica iz Ečke 1802. godine podnosi molbu Ferdinandu I za preseljenje u pustaru Kovačicu. Ne čekajuci zvanično odobrenje koje je stiglo tek januara 1803. godine, brojne porodice su se odmah preselile.

Doseljenici su sa sobom doveli svog popa i učitelja, zajednički sagradili objekat koji je bio podeljen na molitveni dom i školu, podigli sebi kuće i uspešno organizovali život u novoj sredini.


Stanovništvo:

Prema popisu iz 2002. godine Kovačica je imala 6793 stanovnika. U nacionalnoj stukturi preovladava slovačko stanovništvo, a zatim slede Srbi, Rumuni, Mađari, Romi, Albanci i drugi.

[ZOE]

Galerija u Kovačici

Galerija naivne umetnosti osnovana je 1955. godine pri Domu kulture "3. oktobar" u Kovačici. Od osnivanja do danas zadržala je status najznačajnijeg sedišta kulture u ovom mestu.

U okviru galerije se povremeno organizuju bijenala slikara naivaca, kao i drugi kulturni događaji, među kojima je najveci Kovačički oktobar, tradicionalna jednomesečna smotra različitih događaja iz kulturnog života Slovaka u Vojvodini. U Galeriji naivne umetnosti se prikupljaju i izlažu dela slikara naivaca slovačke nacionalnosti.

Značajna uloga u afirmaciji likovnog života vojvođanskih Slovaka pripada upravo predstavnicima Kovačičke škole naivnih slikara: Martinu Jonašu, Zuzani Halupovoj, Janu Knjazovicu, Martinu Paluški, Janu Sokolu i Janu Venjarskom. Zahvaljujući ovim umetnicima i nastavljačima njihovog dela, likovna umetnost Slovaka u Vojvodini postala je poznata širom sveta.








Galerija Babka

Galerija „Babka” u Kovačici osnovana je sredinom 1991. godine. Cilj njenog osnivača Pavela Babke bio je afirmisanje mlade generacije kovačičkih slikara, kao i skretanje pažnje javnosti na druge oblike umetničkih zanata u ovom mestu.

Galerija „Babka” deluje po Uneskovom principu Living human treasure – živog ljuskog blaga, koji podrazumeva besplatno generacijsko prenošenje znanja i veština u izradi umetnikih predmeta i suvenira.

Ova galerija je 2001. godine, u okviru Etno centra „Babka”, proglašena od strane Uneska za svetski centrar izdavačke delatnosti o naivnom slikarstvu.

[ZOE]

Ako ikada odete u ovo simpaticno Banatsko mesto, neizostavno posetite, bar jedan od ovih restorana:

Červene vino (Crveno vino) - restoran nacionalne kuhinje. Uz specijalitete slovačke domaće kuhinje, prijatnu atmosferu etno ambijenta ispunjava i otkestar slovačke narodne muzike. Restoran nosi ime po cuvenom romanu "Červene vino" koji je napisao slovački pisac František Hecko.




Srdiečko (Srdašce) – restoran nacionalne kuhinje u Kovačici i Debeljači






Jarmočisko

[Mopiell]

... moj deda sa mamine strane je bio iz Kovačice ... imam rođake u tom selu i obožavam ih ... uvek su bučni i dobro raspoloženi, nasmejani i rumeni ... na žalost, nisu me naučili slovački, ali čim nađem nekog u Zrenjaninu ko je voljan da drži časove slovačkog, naučiću ... ...

[nenad.bds]

Mopiell kaže: ...ko je voljan da drži časove slovačkog, naučiću ... ...

Bio ja kao student na nekom skupu evropskih univerziteta, negde 60-tih. Oko našeg rektora Toše Tošme, velikog lafčine i šereta, uvek je bio buljuk studenata (čini mi se, a više studentkinja) iz raznih zemalja. Jednom takvom prilikom, uz sporazumevanje na više jezika, dodje se i do pitanja najboljeg metoda za učenje jezika. Bi navedeno niz metoda, pa upitaše i našeg rektora koji je njegov omiljeni metod?
- Metod jezik na jezik! - okrete se i ode on ostavljlajući nam sasvim jasnu preporuku.

[Mopiell]

nenad.bds kaže: - Metod jezik na jezik! -

... ... hvala na savetu ... samo gde da nađem takav jezik? ... ... hajd, nazdar (izvinjavam se ako sam pograšno napisala) ...