Bela Crkva

[Najgora]

Bela Crkva, gradic na krajnjem jugu Banata udaljen je 96 km od Beograda ka istoku. Predivna priroda, stare ulice i fasade baroknog stila, parkovi i jezera, cine je jedinstvenom oazom za turiste. Tihim i usporenim ritmom zivota cini posetioce opustenim i osvezenim.

Planinski vazduh koji dolazi sa obronka Karpata, veliki broj suncanih dana u godini, domaca kuhinja i ostale pogodnosti pruzaju mogucnost istinske relaksacije i nezaboravnog odmora.

Belocrkvanska kotlina spuštena je između Vršačkih planina na severu, do Dunava na jugu i Karpatskih planina na istoku. Ona je otvorena prema zapadu - Panonskoj niziji, zbog čega u odnosu na nju predstavlja njen poveći zaliv. Vetrovi su u kotlini navejali les i pesak. Les pokriva sve niže predele kotline, dok je pesak navejan na zapadnoj strani u obliku dugačkih dina u pravcu jugoistok-severozapad. Ovaj pesak odvaja Belu Crkvu od Deliblatske peščare.
Bela Crkva se nalazi u centralnom delu proširenja reke Nere naslaljajući se na njen severni, viši obod, a južnije spušta se u vlažnu i barovitu Nerinu dolinu. Ovo više zemljište vrlo je pogodno za vinogradarske kulture, a ostalo zemljište za zemljoradnju. Kao tle nekadašnjeg Panonskog mora, ovo zemljište ima veliki privredni značaj. Zemljište oko Bele Crkve pruža povoljne uslove za razvoj vinogradarstva i voćarstva. Zbog tako pogodnih uslova, kotlina je gusto naseljena. Bela Crkva leži u toj plodnoj i vinorodnoj kotlini na nadmorskoj visini od 89.5 m, geografskoj širini 44o 53' 55'' i geografskoj dužini 21o 25' 24''.

Belocrkvanska opština prostire se na 353 km2 površine. Ima oko 21.500 hektara oranice. Ostali deo zemljišta čine: livade, pašnjaci, vinogradi, voćnjaci, šume i drugo.

Kroz belocrkvansku kotlinu protiču reke Karaš i Nera a preseca je i kanal Dunav - Tisa - Dunav.

Nera je leva i najmanja pritoka Dunava. Ona izvire u Rumuniji a u našu zemlju ulazi kod sela Kusića. Od tog mesta pa do ušća u Dunav, Nera predstavlja graničnu reku prema Rumuniji u dužini od 27 km.

U okolini Bele Crkve postoji šest veštačkih jezera, nastalih u udubljenjima iz kojih se vadio šljunak. Različite su veličine i dubine a najveći je u neposrednoj blizini Bele Crkve.

Bela Crkva i okolina imaju umereno kontinentalnu klimu koju karakterišu duga i topla leta, nešto hladnija, a ponekad hladna i snegovita zima, kraća proleća i toplija jesen. Klimi ovog kraja posebnu specifičnost daje košava. To je jak, suv i slapovit vetar koji duva i do tri nedelje. Košava je jugoistočni vetar koji duva u pravcu severozapada. Osim košave dosta često duva severac i severozapadni vetar. Severac je hladan vetar i najčešće duva zimi, a severozapadni vetar donosi kišu.




Posetioce posebno oduseve predivna, kristalno cista jezera od kojih je sedam pogodno za kupanje. Posetioc moze odabrati jezero sa divljim plazama, totalno okruzeno nedodirnutom prirodom ili se odluciti za jezero sa svim mogucnostima koje jedna urbana plaza pruza - tusevi, restorani, poslasticarnice, sportski tereni, vodeni sportovi, jedrilice za rentiranje.


Glavno jezero, koje se nalazi oko 800 m od centra grada, je urbanizovano. Na njemu postoji uređena plaža sa tuševima i plivalište sa skakaonicom. Tokom letnje sezone organizovane su škole plivanja i jedrenja.

Vračevgajsko jezero ima auto kamp sa pedesetak kamp jedinica, restoran i bungalove "Oaza". Plaža je šljunkovita, a ljuljaške, klackalice i tobogan uživanje su za nalmlađe goste.

Jezero Šljunkara trenutno je najveće jezero. Minimum urbanih sadržaja samo upotpunjuje prirodnu okolinu ovog jezera, okruženog vrbama.

Šaransko jezero, sa svojom netaknutom prirodom, pravi je raj za porodične izlete i pecaroše.

Najveće je ujedno i najnovije jezero. Kako je na njemu još uvek u toku eksploatacija šljunka, posećuju ga samo pecaroši. Još nije dobilo svoje ime pa ga jednostavno zovu Novo jezero.

[Najgora]

Područje Bele Crkve i njene okoline bilo je naseljeno još u pradavnim vremenima kamenog doba. Intenzivan život se nastavio i kroz ostale periode praistorije, bronzano i gvozdeno doba, o čemu svedoče brojni arheološki nalazi, medju kojima su najinteresantniji oni pronadjeni na lokalitetima u samom gradu (npr. Siglova ciglana - višeslojno nalazište). Boravili su ovde, ili samo prolazili, Tračani, Kelti, Skiti, Dačani, da bi završetkom mladjeg gvozdenog doba otpočeo novi period istorije - period rimske dominacije koji će trajati sve do sredine III veka. Tada su otpočeli sve češći upadi varvarskih plemena, naročito Gota i Sarmata, te je Južni Banat za rimsko carstvo izgubljen, a Sarmati se sve više ovde naseljavaju i ostavljaju svoj pečat. Ostaci materijalne kulture Sarmata su u Beloj Crkvi najbrojniji i najzanimljiviji (od raznih posuda do raznih ukrasnih predmeta). Kao političku silu skida ih velika seoba naroda, dolaze Avari i Sloveni (VI vek), ali čudna je činjenica da je ovde pronadjeno veoma malo arheološkog materijala iz vremena po odlasku Sarmata. Sloveni su se konačno nastanili i ostali na osvojenoj teritoriji, a Avari su i dalje težili pljačkaškim i osvajačkim pohodima, te se savez izmedju Avara i Slovena raspao. Avari kao moćna vojna sila napustiše ovo područje, a Sloveni su trpeli uticaje moćnih suseda, Vizantije i Franačke države. Medjutim, počeše velika osvajanja Bugara, Sloveni su sklopili sa njima savez, ili su morali da prihvate njihovu vlast, te je tako formirana Bugarska država, a područje jugoistočnog Banata je padom Avarske države stalno menjao gospodare, pa je bilo i pod vlašću Bugara. Dolaskom Madjara u IX veku ponovo je izvršena smena, da bi područje Banata, pa i Bele Crkve, potpalo pod uticaj ugarske vlasti. Tako je bilo sve do 1522. godine, kada su Turci zauzeli Temišvar i postali gospodari i ovog područja. U XVII veku na ovom području počinju ratovi izmedju Austrije i Turske, a 1716. godine je princ Eugen Savojski Zauzeo Temišvar i predao ga grofu Merciju na upravljanje. Merci je zauzeo utvrdjenje kod Dunava, Pančevo i Palanku, i tako je ovaj kraj definitivno oslobodjen od Turaka.


Odmah po oslobodjenju od Turaka osnovana je i Bela Crkva. Osnovao ju je već pomenuti grof Merci 1717. godine organizujući masovnu kolonizaciju Nemaca iz Franačke, švapske i Hesena. Nemci su se i posle neprestano ovde naseljavali stvorivši uskoro lep i bogat grad u kome su se ljudi bavili skoro svim zanatima, trgovinom, a naročito vinogradarstvom i proizvodnjom kvalitetnih vina. Uskoro su tu počeli da se naseljavaju i Srbi, Rumuni i druge nacionalnosti, ali sve do Drugog svetskog rata je većinsko stanovništvo bilo Nemačko.

Radi sigurnosti od Turaka Austrija je formirala vojnu granicu, a 1774. je formiran vlaško-ilirski graničarski puk sa sedištem u Beloj Crkvi. Od tada ovde počinju da se zidaju lepe vojne i druge gradjevine, od kojih su i danas mnoge sačuvane. Vojna granica je ukinuta 1872. godine, Bela Crkva je pripojena ponovo Ugarskoj, administracija je izmenjena u civilnu. Prvi civilni gradonačelnik bio je Leonhard Bohm, učen čovek koji je napisao i prvu istoriju grada Bele Crkve. Uskoro, 1877. godine, osnovan je i muzej u Beloj Crkvi. To je prvi muzej osnovan u Vojvodini, a osnovao ga je Felix Milleker.

Bela Crkva je sve do 1918. godine bila u sastavu Austro-ugarske monarhije. Te godine je pripojena Kraljevini Srba, Hrvata i Slovenaca. Počeo je proces smenjivanja madjarskog državnog aparata i već ukorenjenog madjarskog jezika. Ali, ekonomska moć Bele Crkve je sve više slabila. Nakon nesrećnog razgraničenja izmedju Kraljevine SHS i Rumunije, Bela Crkva je ostala na samoj granici, šume i obradiva zemljišta su ostala u Rumuniji, mnogi putevi su joj bili zatvoreni, izgubila je svoja velika tržišta, naročito ona u Austriji. Onda je došao Drugi svetski rat. Ljubav i sloga višenacionalne sredine je uništena. Godine 1943. su od strane fašista izvršena u Beloj Crkvi masovna streljanja Srba, a po oslobodjenju su ovaj grad napustili skoro svi Nemci i starosedeoci.

[Najgora]

Bela Crkva leži u lepoj i prostranoj kotlini reke Nere, na krajnjem jugoistoku Vojvodine. Oivičena je ograncima Karpatskih planina, a otvorena prema zapadu ka Panonskoj niziji. Udaljena je od Beograda nešto manje od 100 kilometara. U neposrednoj blizini grada nalaze se vodeni tokovi Dunava, Nere, Karaša, Kanala Dunav-Tisa-Dunav, kao i više kristalno čistih jezera pa Belu Crkvu nazivaju još i: "Vojvodjanska Venecija".

Grad je dobio ime po jednoj staroj crkvici na koju su naišli prvi naseljenici. Na samo 15 kilometara od grada nalazi se Deliblatska peščara, jedinstveni peščani teren u Evropi, poznato izletište i lovište za krupnu divljač.

Opština Bela Crkva prostire se na 35,345 hektara i, osim grada, čine je sledeća naselja: Kaludjerovo, Kruščica, Kusić, Vračev Gaj, Crvena Crkva, Banatska Palanka, Stara Palanka, Kajtasovo, Grebenac, Dupljaja, Jasenovo, Banatska Subotica, Dobričevo i češko Selo (pogledajte Mapu naselja - 21kb). Ima oko 21,499 hektara oranica, 6,158 hektara pod livadama i pašnjacima, pod šumom oko 2,704 hektara, a pod vinogradima i voćem oko 160 hektara. Prostire se na sledećim geomorfološkim celinama: Banatska peščara, lesna zaravan, abraziona terasa, lesna terasa, dno belocrkvanske kotline, kaludjerovačka kotlina i aluvijalna ravan Nere, Karaša i Dunava. Na teritoriji opštine matični supstrat čine les, pesak i aluvijalni nanosi. Preovladjuju kulturne biljke: žitarice, industrijsko bilje, povrce, voće i vinogradi.

Ukupno ima 25.639 stanovnika a u samom gradu živi 12.304 stanovnika (po popisu iz 1991. godine) različitih nacionalnosti. Zastupljeno je 18 naroda i narodnosti - 19,212 Srba, 2,105 Rumuna, 1,102 čeha, 722 Madjara i 2,493 ostalih. Po veroispovesti, najviše je hrišćana pravoslavne i rimokatoličke veroispovesti. Većina stanovništva bavi se poljoprivrednom proizvodnjom i to na oko 20,000 hektara obradivog zemljišta.

Ima umereno-kontinentalnu klimu (panonska klima) a temperature variraju zimi od -5 do +10, dok su letnja variranja od +23 do +35 stepeni celzijusa. Od vetrova duva košava. Merenjima je utvrdjeno da je Bela Crkva jedan od najsunčanijih gradova u Jugoslaviji.

Bela Crkva poznata je kao turistički grad koji svojom živopisnom okolinom, predivnim jezerima, fasadama baroknog stila, parkovima, čuvenim "Karnevalom Cveća" (galerija - 10 fotografija od 15 do 20 kb), kvalitetnim vinima i voćem privlači mnogobrojne turiste. U samom gradu i okolini ne postoji "zagadživačka" industrija te se može svrstati u ekološki čisto područje.

Poljoprivreda čini jedan od glavnih izvora prihoda većine stanovništva opštine Bela Crkva. Pored ratarskih kultura, proizvodnje žitarica i industrijskog bilja, Bela Crkva poznata je kao vinogradarski kraj i po proizvodnji kvalitetnog voća. Takodje, izdvaja se po eksploataciji šljunka kojeg ima u ogromnim količinama. U poslednje vreme pokušava se razviti i turizam kao oslonac budućem razvoju grada

[Najgora]

Gradski park u Beloj Crkvi nalazi se na 86 m.nm. Omedjen je na severu ulicom Zarka Zrenjanina, na jugu Ulicom Jovana Cvijica, na istoku Ulicom 1. oktobra, a na zapadu zgradom Doma vojske Jugoslavije. Ulica Jovana Popovica deli park na dva nejednaka dela i to :

· Park ispred Doma Vojske Jugoslavije ( 0.1987 ha)

· Gradski park (0.9389 ha)

Prvi podaci o postojanju parka u Beloj Crkvi datiraju iz perioda posle 1840. godine. Naime prema podacima iz gradskog arhiva (Akt Magistrata Ek.br. 572/1842 i 584/1842.) “Magistrat je ustupio Komandi Ilirsko-banatskog granicarsog bataljona 25 jutara zemlje u okolini parka, na kome su 1841. godine izgradjena komandna jednospratna zgrada, dve jednospratne vojne zgrade….”. Ovaj deo parkovskih povrsina poznat je kao Danfort park.

Znaci jos prvom polovinom proslog veka u Beloj Crkvi formirane su parkovske povrsine.

Prema podacima koje smo dobili zahvaljujuci razumevanju i pomoci gospodina Marila Aurela, gradjanina Bele Crkve za gradski park imamo sledece informacije:

“Gradski park, podignut je 1850. godine za vreme gradonacelnika Jakoba, na mestu stare pesadijske kasarne, koja je izgorela u pozaru 1800. godine. Park je nazvan "Vilson park" a kasnije park Franc Jozefa. Podignut je izmedju glavne ulice 1. oktobra i ulice Jovana Popovica (tadasnje Silerove ulice). Godine 1889. sagradjen je kiosk ispred kojeg je vojna muzika svirala i davala koncerte koji su uvek bili praceni od strane mestana. Na tom mestu su se priredjivale i priredbe u dobrotvorne svrhe s muzikom i narodnim veseljem.

Godine 1912.podignut je danasnji muzicki paviljon. Sredstva za gradnju ovog paviljona dali su Adrijan Smit, Leon Gabner i Svetolik Jovanovic. Paviljon je uradio majstor Johan Kun. Godine 1913. podignuto je postrojenje sa bunarom i kucicom. Sredstva je dao industrijalac Franc Bauer. Na kucici je uklesana geografska sirina, geografska duzina i nadmorska visina Bele Crkve.”

Deo gradskog parka ispred Doma VJ podeljen je centralnom stazom na dva sektora. Uz stazu se nalazi ziva ograda. Trotoari odvajaju drvorede od samog parka.

Drugi deo gradskog park je podeljen na 17 celina . Iz tlocrta parka, kao i rasporeda stabala vidljivo je da su pre postojale jos tri staze.

Gradski park u Beloj Crkvi je pravilnog geometrijskog oblika, cije se staze zvezdasto pruzaju od dva centralna kruzna platoa, u cijem je jednom centru postavljen Spomenik pobedi, a u drugom muzicki paviljon, koji je izgradjen u jugend stilu.

Snimanje postojeceg stanja dendrofonda izvrseno je u periodu od maja do jula meseca 2000. godine.

U centralnom parku Bele Crkve evidentirano je 46 vrsta drveca i ukrasnog siblja, tj 47 vrsta, ako se racunaju i ruzicnjaci. U parku ima 40 stabala cetinara, 225 stabala liscara i 77 grupacija listopadnog i zimzelenog ukrasnog siblja.

Dominiraju liscarske vrste i to lipa i kesten.

S obzirom da se radi o relativno maloj povrsini to je veliko bogatstvo postojeceg biljnog fonda.

Za ovaj park uradjen je Program uredjenja, zastite i rekonstrukcije, i postoji dobra namera da se izvrsi revitalizacija ovoga prostora.

[Najgora]

TURISTICKA ORGANIZACIJA OPŠTINE BELA CRKVA osnovana je u maju ove godine a zvanicno je pocela sa radom imenovanjem v.d. direktora u junu. Pocetak rada poklopio se sa pocetkom turisticke sezone i to se umnogome odrazilo na nedovoljnu spremnost da se izvrše što bolje pripeme. Medutim, i pored svih problema ova organizacija je od samog starta imala jasno postavljene ciljeve kao i nacin na koji treba da ih ostvari.

Osnovni cilj bio je da se u ovoj sezoni izvrši što jaca medijska promocija i prezentacija turistickih i prirodnih potencijala grada i opštine. Iako je bilo kasno za sajamske i druge nastupe na kojima bi se naš grad i opština predstavili iskorišcena je prilika da se to naknadno ucini. U saradnji sa Turistickom Organizacijom Srbije (TOS) organizovan je dolazak predstavnika preko 30 redakcija novinskih kuca i elektronskih medija. Zajedno sa njima bili su i prestavnici pokrajinske vlasti, TOS i TOB (Turisticke Organizacije Beograda).

Docek i prijem organizavani su u svecanoj sali Skupštine Opštine gde su pozdravljeni od strane predstavnika lokalne vlasti i v.d. direktora Turisticke Organizacije Opštine. Nakon toga gosti su se na licu mesta upoznali sa prirodnim resursima (jezera, Dunav, Kanal DTD, etno selo. Deliblatska Pešcara) i turisticklim potencijalima.

Rezultati ovakve promocije stigli su vrlo brzo u vidu brojnih tekstova i reportaža cime se Bela Crkva predstavila široj javnosti. Naravno to je bio samo pocetak i nacin da se uspostavi jedna dugorocna saradnja u ovoj oblasti.

Drugi vid promocije bio je u organizovanju manifestacija i programa razlilcitih sadržaja kako bi gosti u toku boravka imali priliku da se što bolje provedu u toku boravka. U toku sezone organizovane se manifestacije: AUTO-RELI vojske SCG, takmicenje pevaca-amatera pod nazivom "PRVI GLASOVI SRBIJE", i izlov soma- kapitalca u okviru "BESIJEVE NEDELJE".

Lov na soma-kapitalca ("BESIJA"), privukao je izuzetnu medijsku pažnju i u potpunosti afirmisao Belu Crkvu a samim tim i Turisticku organizaciju opštine. Program je trajao citavu nedelju i imao je razlicite sadržaje pod zajednickim imenom " BESIJEVA NEDELJA ". Poslednjeg, udarnog dana na mestu dogadanja (GLAVNO JEZERO) okupilo se preko 2.000 gostiju koji su uživali u programu, lepom vremenu i toploj vodi.

Završetkom letnje sezone pocele su pripreme za narednu. Ovoga puta bice dovoljno vremena, a nadamo se i sredstava, da se iskoriste iskustva i pozicije napravljene u ovoj sezoni za još bolju i uspešniju narednu sezonu. U narednom periodu uzecemo ucešce na sajmu turizma "LORIST" u Novom Sadu, kao i na još nekim skupovima i susretima a u narednoj godini predstavicemo se i na medunarodnim sajmovima turizma u drugim državama (Madarska, Nemacka, …). Nadamo se i verujemo da ce Bela Crkva u narednom periodu ponovo postati ono što je nekada i bila - turisticki grad i da ce se svake godine uslovi za smeštaj i boravak gostiju sve više poboljšavati i doprineti prijatnom utisku i nezaboravnom doživljaju.








preuzeto sa neta

[alexandar]

Da li je ovde dozvoljeno postavljanje ličnih slika iz svog gradića ili ne????


Veliki pozdrav iz Bele Crkve!!!

[zmax]

Dobrodošao Alexandre ,
prijatno druženje na VojvodinaCafe Forumu Ti želim
i još mnogo postova.
Dozvoljeno je postavljanje ličnih slika,
a mnogo lepo bi bilo da za svaku daš objašnjenje,
gde,šta,kako,kad i tako to...
Opiši nam gradić svojim rečima.

[simke]

zmax kaže: Dobrodošao Alexandre , prijatno druženje na VojvodinaCafe Forumu Ti želim i još mnogo postova. Dozvoljeno je postavljanje ličnih slika, a mnogo lepo bi bilo da za svaku daš objašnjenje, gde,šta,kako,kad i tako to... Opiši nam gradić svojim rečima.

Dopunio bih samo objašnjenje koje je dala zmax,
pod dozvoljenim i prihvatljivim ličnim slikama ne smatramo slike bake, deke, ujne, strine i ostale rodbine ... takvo što bi moglo možda u teme o porodici.

Osim što bi bilo lepo smatram poželjnim i potrebnim da se za svaku sliku da neko objašnjenje za nas neupućene.

Verujem da ti je ovo prihvatljivo a pišem samo iz razloga što se ranije dešavalo da neki članovi postavljaju fotografije za koje mi ostali manje upućeni treba da gatamo gledajući u pasulj ili čarobnu kuglu, usput pogađajući šta predstavljaju i koji je to deo nekog naselja, koja građevina je u pitanju ili sl.


Dobro došao na ovo lepo i zanimljivo mesto, očekujemo tvoje poruke i zanimljive priče iz tvoga okruženja.