[A6quattro]

Ako se plac koristi kao strategija, moze se okarakterisati kao emocionalna ucena. Deluje na osobe koje su podlozne izazivanju osecaja krivice, a ne generalno na osobe koje nas vole (tu vaznu razliku moramo da uocimo). Ali, osecaj krivice je dvosekli mac. S jedne strane osoba koja oseca krivicu spremna je tog trenutka uciniti sve da taj osecaj prodje i tako postaje”mekanija". S druge strane, medjutim, niko nije spreman ni sposoban vecito trpeti taj osecaj krivice, pa s vremenom dolazi do "zamora materijala" - "krivac" postaje sve manje osjetljiv na "krivicu" koja mu se namece i postaje sve manje osetljiv na suze, cak i kad one nisu emocionalna ucena, vec iskazivanje stvarnog bola.

Mozda je to i manje vazno. Mnogo vaznije je opredelenje osobe koja je spremne na tu i takvu emocionalnu ucenu zarad "pobede", odnosno postizanja zadanog cilja. Takavo opredeljenje oslikava nedostatak ljubavi i istinske bliskosti u vezi. Ako takvo ponasanje predje u naviku, ono neminovno vodi upravo onom mucnom polaganom umiranju duse, narocito u bracnoj vezi koje moze potrajati dugi niz godina. "Najjace zensko oruzje" ( suze) pre svega pobjedjuje nju samu, unistavajuci u muskarcu upravo ono sto je za nju najvaznije - emotivnu bliskost.
Ako bismo zamenili uloge, odnosno, ako bismo opisivali muskarca sa slicnim sklonostima, dosli bi do gotovo identicnog opisa!