[bebagm]

“Ako se ne radjamo iznova, ako nismo kadri da posmatramo svet sa onom istom bezazlenoscu i odusevljenjem kao u detinjstvu, onda zivot gubi svaki smisao. Obratimo paznju na ono sto nam govori dete koje smo sacuvali u svom srcu. Nemojmo se stideti zbog njega. Nemojmo dopustiti da to dete oseti strah zato sto je napusteno i zato sto ga gotovo nikada ne slusamo. Ucinimo sve da to dete ponovo oseti ljubav. Ucinimo mu po volji cak i ako to zahteva od nas da se ponasamo drugacije nego sto smo navikli, cak i ako drugima to bude izgledalo glupo. Ako budemo slusali dete koje nosimo u dusi, nase oci ce povratiti sjaj. Ako ne izgubimo dodir s tim detetom, necemo izgubiti dodir sa zivotom.”

Paulo Koeljo
“Na obali reke Pjedre sedela sam i plakala”